Het concept van Yin en Yang is even mooi als trefzeker. Ondertussen is het symbool gekend over de hele wereld en inspireerde de diepte van zijn betekenis vele waarheidszoekers. Niettemin blijven sommige aspecten ervan nogal misbegrepen. De grootste misvatting is het idee dat Yin & Yang ook toepasbaar is op goed & kwaad. Dat is niet zo.

Vaak hoor ik mensen zeggen dat ze van mening zijn dat iedereen uiteindelijk alles uit eigenbelang doet. Zelfs een ander helpen, doet men maar omdat men er zelf gelukkig van wordt of omdat men zich slecht zou voelen wanneer men niet helpt, zegt men dan. Al hoor ik nu al jarenlang datzelfde argument, nog steeds kan ik niet vatten waarom een dergelijke redenering zo breed gedragen wordt.

Ik publiceerde mijn nieuwe boek "Ego-afbraak. De weg van profeten en wijzen."

Het boek gaat dieper in op de spiritualiteit van ego-afbraak. Het vormt een reis doorheen verschillende religies, onderzoekt het vertrekpunt van profeten en biedt inspiratie aan elke oprechte waarheid-zoeker.

Het bespreekt hoe het vertrekpunt van alle religies verscholen zit in de gedachte dat het eigen ego meestal voor lijden en zorgt en hoe de inzichten van profeten en wijzen ons egoïsme en egocentrisme kunnen doorbreken.

Wie weigert van de Islam te demoniseren zoals vandaag de dag meestal gebeurd, kan de spirituele waarde ervan zonder problemen ontdekken. Wie bijvoorbeeld heel eenvoudig even de tijd neemt om de Koran te lezen, kan al gauw tot de vaststelling komen dat de kernboodschappen van de Islam niet degenen zijn waarop bepaalde hedendaagse debatten zich blind staren.

Toegegeven, de Koran is niet makkelijk, maar dat geldt voor elk heilig boek. Ook in de Koran zal men dus niet ver geraken indien men het boek leest met een vooringenomen geest. Leest men het boek echter vanuit een open spirituele instelling, dan vindt men bijvoorbeeld één van de meest lieflijke morele principes op elke bladzijde van de Koran terug. Ikzelf noem dat principe 'een soberheid van moraal'.

Een vriend van me begon een blog rond de vraag of een nul-groei binnen ons huidig economisch stelsel een mogelijkheid vormt. Hij wil onderzoeken of de veronderstelde wetmatigheid dat bedrijven of landen economisch MOETEN groeien ook werkelijk een noodzakelijkheid is om ze 'economisch gezond' te laten zijn.

Nu ben ik natuurlijk geen econoom maar wel een theoloog. Theologen leven echter niet eenzaam en alleen op een verlaten eiland of in een zweverig en mythisch Shangri-la. Zij staan net als anderen in de maatschappij. Toegegeven, economie behoort niet tot hun expertiseveld maar vanuit hun eigen expertise kunnen zij misschien wel een nieuwe dimensie in sommige maatschappelijk debatten binnen brengen. Eenvoudiger gezegd: men moet er een discussie natuurlijk nooit mee blokkeren, maar het kan geen kwaad van er af en toe God eens bij te betrekken.

Twee mentale talismannen beschermen mijn leven. Het zijn twee vragen die me telkens opnieuw behoeden voor verkeerde keuzes. Het zijn twee vragen die een uitweg bieden uit spirituele impasses. Weten welke vragen men moet stellen kan immers heel veel waard zijn voor iemand die zich in het ijle gevangen weet.

"Hoewel alles om mij heen steeds verandert en steeds sterft, kan ik toch vaag aanvoelen dat er onder al die verandering een levende kracht schuilt die onveranderlijk is, die alles samenhoudt, die creëert, uiteen doet vallen en opnieuw creëert.

Het is een ondefinieerbare mysterieuze kracht die alles doordringt. Ik voel het, maar kan het niet zien. Deze onzichtbare kracht maakt zichzelf ervaarbaar maar laat zich niet bewijzen, doordat het compleet anders is dan alles wat ik met mijn zintuigen kan waarnemen. Het overstijgt de zintuigen."